يانكو شرح تكان‌دهنده‌اي از كوري ناگهاني ياروسلاوس‌1، سراسقف گنسن در سال 1372 داده است‌.

11. بيزانس
يوآنس كانتاكوزِنوس ششم

امپراتور بيزانس (1341 يا 1347 تا 1355). مورخ‌، عالم ديني و شارح اخلاق ارسطو (حدود 1292 ـ 1383).
او در حدود سال 1292 در قسطنطنيه زاده شد؛ از طريق مادر با خاندان امپراتوران‌ پالئولوگوس پيوند داشت‌.در زمان امپراتوري آندرونيكوس سوم (1328 ـ 1341)، در رأس امور بود و پس از مرگ آندرونيكوس در سال 1341 نايب‌السلطنه و مربي يوآنس پنجم‌ (1332-1391)، فرزند خردسال او شد. كانتاكوزنوس تاج وتخت را غصب كرد، ولي بسياري‌ يوآنس را يگانه وارث قانوني تاج وتخت مي‌دانستند. بدين سان جنگ داخلي درگرفت‌، كه بر اثر اقسام تحريكات خارجي از قبيل ونيزيان‌، جنواييان (كه در گالاتا مستقر شده بودند)، صربيان‌2 و تركان‌، دامنه‌ٴ آن گسترش بيشتري يافت‌. يوآنس كانتاكوزنوس دخترش را به اورخان (سلطان‌ عثماني 1326 ـ 1360) داد و در زمان امپراتوري او بود كه تركان نخستين پايگاه را در اروپا به‌دست آوردند (در گاليپولي‌). در سال 1347 پيروزي‌اش كامل شد و به‌عنوان امپراتور شريك‌ (و تا وقتي يوآنس صغير بود، تنها امپراتور) مورد قبول قرار گرفت‌. ولي امپراتوري ضعيف شده‌ و منابع مالي آن از ميان رفته بود. لزوم وضع ماليات‌هاي سنگين عدم محبوبيتش را به اوج خود رساند و موجب سقوطش شد. در سال 1355 به نفع پسرش ماتياس استعفا داد و به‌عنوان‌ حكمران ميسيترا3 منصوب شد، ولي پسرش در سال 1357 ناگزير به استعفا گرديد. يوآنس‌ كانتاكوزنوس به صومعه‌اي در قسطنطنيه پناه برد و اندكي بعد به واتوپدي در كوه مقدس رفت و


1. Jaroslaw Bogurja اسقف گنسن 1342 ـ 1373. او بود كه قوانين كليسايي لهستان را تدوين كرد.
2. مقارن همين ايام‌، استِوان نِمانيه دوشان نهم شاه صربستان‌، كشورش را توسعه‌ٴ زيادي بخشيده بود (متولد 1308 در آلباني‌، شاه صربستان در 1331؛ تزار صربستان‌، بلغارستان و آلباني در سال 1346؛ بنيانگذار يك امپراتوري وسيع‌). او كوشيد قسطنطنيه را فتح كند، ولي توفيق نيافت‌. براي صربستان بِطريق‌نشيني‌ مستقل از قسطنطنيه تعيين كرد. براي افزودن به قدرت معنوي خويش موقوفات و امتيازات زيادي به صومعه‌هاي كوه مقدس بخشيد (كوه آتوس تماماً در قلمرو او بود). او در سال 1355 درگذشت‌. اين سومين‌، بزرگ‌ترين و آخرين تلاش اسلاو غربي براي ايجاد يك امپراتوري يونان و بالكاني به جاي امپراتوري بيزانس‌ بود. اين تلاش به شكست انجاميد، ولي فتوحات تركان را در اروپا، كه اندكي بعد آغاز شد، تسهيل كرد
3. Mysithra. يا Mystras در لاكونيه‌، كه در آن زمان يكي از مراكز ادبي و همانند دربارهاي ايتاليا در عصر نوزايي بود.